Breaking News

Qu'est-ce qui est passé?

  • zondag, dec 22 2002
  • Geschreven door  Hanan et Faouzzia
En wij maar denken dat Sinterklaas iets typisch Nederlands is. Nou, hier in Nancy weten ze het ook te vieren. Zondag 1 december was er een grote optocht door heel Nancy. Met allerlei versierde wagens trok de stoet van Sinterklaas door het mooie Nancy. Het evenement trok veel publiek en er hing een goeie sfeer. Alleen misten wij iets en iemand. Ja, waar was zwarte piet? Nergens te bekennen.
En wij maar denken dat Sinterklaas iets typisch Nederlands is. Nou, hier in Nancy weten ze het ook te vieren. Zondag 1 december was er een grote optocht door heel Nancy. Met allerlei versierde wagens trok de stoet van Sinterklaas door het mooie Nancy. Het evenement trok veel publiek en er hing een goeie sfeer. Alleen misten wij iets en iemand. Ja, waar was zwarte piet? Nergens te bekennen. En de pepernoten ontbraken ook. Wat hadden we hier nog te zoeken? We zijn verder gelopen en kwamen bij toeval uit op de zoölogie. Heel veel grote aquariums met mooie tropische vissen. Het was werkelijk prachtig om al die vissen te bewonderen.

Toch was het hoogtepunt van die dag of laten we zeggen die avond ons bezoek aan de moskee in Haut du Lièvre. Het was namelijk Lailat-al-Qadr! Het was er heel druk en er hing een vreedzame sfeer. De avond begonnen we met het verrichten van de salaat. Daarna was iedereen of met zichzelf bezig of in groepjes bij elkaar. Zo was iedereen Allah op zijn eigen manier aan het gedenken. Er werden doeha's gezegd en samen uit de Koran gereciteerd. Iedereen liet een traan vallen. Een traan van verdriet, zorg, wanhoop…Enfin, iedereen had iets aan zijn hoofd. Geen mens is zonder zorgen. Het verschilt alleen per persoon hoe deze ermee omgaat. Aan het eind van de avond hebben we nog gezamenlijk gegeten, een tweede Iftar voor ons sinds we hier in Nancy zijn. En de sfeer tijdens het eten was net als thuis. Het was voor ons net of we met onze eigen moeder, tantes, zussen en nichten aan 'tafel' zaten.

Na het eten besloten we maar richting huis te gaan. Thuis aangekomen kregen we heel veel zin in ijs. Ja mensen, met lekker eten houdt het bij ons niet op! Wat missen wij die heerlijke, goedgevulde Swirl. We konden onze lust niet onderdrukken en zijn naar de Shell gelopen. Het was al voorbij tienen en dan is het alleen nog mogelijk om via een schuifraam te bestellen. Onze Mo stond al klaar om ons te helpen. Vanachter het grote raam konden we zien wat er allemaal in de diepvries lag. We hebben eerst een kwartier hints gespeeld en we kwamen alsnog uit op het eerste ijsje dat Mo ons had aangeboden. Tja, typisch vrouwen. Wel weten wat je wilt, maar toch eerst alle mogelijkheden afgaan.

Dinsdag 3 december was er een brandje ontstaan in 1 van de kamers op de campus van Boudonville. Brandweer, politie en natuurlijk de ramptoeristen die niet mogen ontbreken. Iedereen wilde zien en weten wat er gebeurd was. Gelukkig viel de schade nog mee. Een Spaanse jongen had zijn rugtas gevuld met al zijn belangrijke spullen. Hij vertelde ons dat hij dat meteen had gedaan na het ontstaan van de brand. Wij dachten ineens aan de film HomeAlone 1 waarbij dat jongetje een hele plan op papier had gezet. Tja, wat nemen we mee als dat bij ons zou gebeuren? Paspoort, portemonnee, mobiel?? Is eigenlijk teveel om op te noemen. Het scheelt dat we op de rez-de-chaussee zitten en via het raam met al onze spullen naar buiten kunnen springen. We zien ons dat niet zo snel doen vanaf de 4e verdieping . Alors, zo ver hopen we niet te hoeven gaan.

We zitten nu in de laatste week voor het begin van de kerstvakantie. Bijna naar huis, zoals veel studenten hier. Ja de tijd vliegt hier ongelooflijk snel voorbij. Zoals ze zeggen: " Time flies when you're having fun". En fun hebben we hier zeker. Lieve mensen er gaat hier geen dag, geen moment, geen minuut voorbij dat we niet in een deuk liggen. Wat kan het zijn? Misschien de relaxte sfeer hier in Nancy. De dagelijkse stress van het Nederlandse dagindeling die ontbreekt? Of is het gewoon het feit dat we hier in een 'vreemd' land (vreemd is het nu niet meer voor ons) zitten en dat we meer genieten van de momenten die we meemaken. De nieuwe mensen die we tegenkomen en die je vrienden worden. De Franse woorden die je in je opneemt. Het accepteren dat wij met een Frans accent praten. Want geloof ons die hebben we echt! In dit semester mogen we al trots op onszelf zijn dat we snel Frans praten en het Frans begrijpen van de mensen. Want hoe zij Frans praten is ongelooflijk snel. Maar dat is dan ook het enige waar onze lieve Fransen snel in zijn. Ze zijn allesbehalve snel in het geven van informatie, het regelen van zaken en het nakomen van afspraken. Hmm, komt dit bekend voor of niet?!

Enne oh ja, nog 1 ding waar ze heel snel in zijn en ook nog eens heel slecht: autorijden. Nog nooit hebben wij zebrapaden gezien die dienen voor de sier i.p.v. voor het veilig over laten steken van voetgangers!! En parkeren? Netjes inparkeren en stoep vrijlaten? Nee joh, auto op de stoep en bumper kleven is hier heel normaal. Maar niet getreurd hoor. Fransen weten in ieder geval hoe ze sfeer moeten creëren en zijn warmer, relaxter maar kleiner (we voelen ons hier gewoon lang. Er is hier een andere Nederlandse meid en die is echt een reus vergeleken met de Fransen).

Even terug naar de sfeer. Als het kon hadden we jullie allemaal uitgenodigd en jullie een rondleiding door Nancy gegeven. Jullie zullen niet willen gaan slapen om niets te missen. Verveel je je? Loop richting centre ville en je zult genoeg meemaken. Voor de jongeren zijn er hier ongelofelijke leuke 'caveau's' (dat zijn zogenaamde cafés met een huiselijke, oosterlijke sfeer), eettenten die tot laat in de avond open zijn. Kebab is trouwens superpopulair hier. In elke straat vind je wel een Turk of Arabier die en lekker broodje voor je klaar maakt. Alleen al het feit dat je de grote pleinen, gebouwen, parken kunt bezichtigen zonder dat je maar een keer verveeld raakt en je in een droom waant. In verband met de kerst is alles superlicht. Je gelooft echt niet wat je ziet, hoe lichtjes voor een romantische en gezellige sfeer kunnen zorgen.
Onze stad Nancy is echt the best. It's our little Paris. Over andere steden gesproken. Morgen (19 december) vertrekken we naar Strasbourg. Nooit geweest, maar het schijnt er nog mooier dan Nancy te zijn. Ha, wat willen we nog meer?! We weten al wel wat we gaan doen, foto's klikken comme toujours.

Jullie moeten niet denken dat we alleen aan het genieten zijn. We moeten ook 'zwoegen' voor onze studie. Onze examens zijn aangepast, omdat we en eerder vertrekken en dat de regulieren examens te moeilijk zijn. We zijn nu druk bezig met het schrijven van twee dossiers.
Ja, het is nog wat zakelijk schrijven in het Frans. Hé, maar wie heeft gezegd dat het makkelijk zou zijn?!" (:

A salaam aleikoem wa rahmatoe Allah wa barakatoehoe

Faouzzia Zaghdoud et Hanan Laghmouchi

Deel dit op:

Submit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn


Gelezen: 11086 keer
Beoordeel dit item
(0 stemmen)
Gepubliceerd in La Bonne Chance A Nancy
Meer in deze categorie: « L'adieu Ramadan iftar »
Log in om reacties te plaatsen

Galerij

 
Als het leven geleefd is... Is de dood nabij

We hebben 294 gasten en geen leden online

In Beeld