Breaking News

Mijn zeiklijst

Ken jij ze ook: van die mensen die altijd alleen maar lopen te zeuren? Picture this: een zomerdag. De zon schijnt, er staat een lekker briesje, de temperatuur tikt tegen de 24 graden. Het is toevallig ook nog een vrije dag, je bent  - hier is het oppassen voor vijandige connotaties bij de lezer - in Amsterdam en je hoofddoek -of voor de mannen je sok- (ja, wat? Ik moest toch iets verzinnen, anders krijg ik daar weer gezeik over) zit verdacht goed op zijn plek. Kortom: zo’n dag uit duizenden. Het glas is niet eens halfvol, het is helemaal vol - meestal is mijn glas vol met ICE tea, dan weet je dat gewoon. En wat zegt een beroepszeikerd dan? ‘Ja, maar die zon is wel sterk hoor en, en, en, en, en….’ Of zoiets.

Ik zal het klip en klaar zeggen: de minuut die voorbij is, krijg je nooit meer terug. Minuut had ook een kwartier kunnen zijn of zelfs een hele dag. Mohiem, je snapt het concept. Tijd die voorbij is, komt nooit meer terug. Ik heb nu een nieuwe strategie. Dit is de truc: kijk bij de eerste zin naar de ogen en de lippen van degene tegen wie je praat. Staan de oogjes niet op ‘stralen’ en wijzen de mondhoeken richting hel, dan is de kans 99,99 procent dat je zo’n lijzebet getroffen hebt. Je luistert vervolgens naar de inhoud en die blijkt naadloos aan te sluiten op wat je op het gezicht zag gebeuren. Er staat je nu nog maar een ding te doen: wegwezen! Zet je sociaalgeforceerde masker af, onderbreek pardoes het gesprek en zeg:"Sorry man, ik ben al laat, stuur maar een mailtje als je de rest ook kwijt wilt.’ Draai je om en loop zonder reactie af te wachten weg - je zou eens in mijn hoofd moeten kijken hoe dat er uitziet; kei grappig.

Is dat onaardig? Ja. Is dat bot? Ja. Is het lullig? Ja, ja, ja! Maar hé, het gaat er niet om dat zo’n wandelde mopperpot het naar haar (of zijn) zin heeft en lekker in haar (in zijn) vel gaat zitten. Ik ben niet verantwoordelijk voor zijn of haar geluk. Het gaat er toch om dat ik mij beter voel? En ja, ook ik voel mij lekker om af en toe lekker los te gaan op het zeikpodium. Als gekleurde Hollander van Marokkaanse afkomst -specifiek: afkomstig van een berg met alleen maar Berbers- is dat toch niet gek? Ik ben zeg maar een gekwalificeerde zeurkous….Zeur‘kous’. Dit is, denk ik, de reden waarom mijn onderbewuste in de eerste alinea voor een sok heeft gekozen. Ik heb er alleen geen wetenschappelijk bewijs van (opgezocht). En dat hoeft voor deze column ook niet.

Hier istie dan: mijn zeiklijst.
(Mocht je trouwens weg willen lopen, laat dan hieronder even je mailadres achter.)

1. Waarom zijn die masteropleidingen zo duur?
2. Waarom is ‘oké’ een startschot voor een discussie?
3. Waarom heb ik nog geen Audi R8 met een V10 motor?
4. Ik heb al eens eerder zo’n zeiklijst gemaakt, maar hé niet zo zeiken gewoon lezen, ja!
5. Waarom heb ik Facebook niet bedacht?
6. Waarom heb ik bijna niets meer onthouden van mijn studie?
7. Waarom zijn mijn beste vriendin en ik zo raar?
8. Waarom heb ik niets om over te zeiken, maar wil ik zeiken om te zeiken en ga ik zeikerig op zoek naar nog meer zeikmateriaal?
9. Waarom zijn veel grappen, alleen grappig in mijn hoofd?
10.Waarom heb ik geen ingebouwde leugendetector?
11.Waarom schijnt de zon niet gewoon het hele jaar door?
12.Waarom heb ik nog steeds geen leuke baan? Ik zoek trouwens een baan, dus als je iets weet laat dan ook jouw mailadres achter. Ik heb Rechten gestudeerd en ik ben echt aardig!
13. Waarom is dertien een ongeluksgetal?
14. Waarom kan ik het gewoon niet opbrengen weer naar de sportschool te gaan?
15. Waarom ga ik nu niet gewoon stoppen, omdat ik geen zin meer heb.

Zo. Dit was het weer voor vandaag. Doei.

[…………………………………… Laat hier je mailadres achter. ]

Deel dit op:

Submit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn


Gelezen: 6379 keer
Beoordeel dit item
(1 Stem)
Gepubliceerd in Columns
Souad El Mocaddem

Souad, a.k.a Le Sem. Meer dan 24 jaar gevestigd in het echt. Woont in een dorp. Heeft rechten gestudeerd in een stad. Verder is zij wannabe fotograaf en is zij perfectionistisch in contrast met chaos. Haar karakter is soms zwak, vaak verborgen en soms overwonnen. Voorliefde voor onontgonnen rariteiten en logica maken haar teksten deels onbegrijpelijk.    Maar dat deel laat ze geheel aan de verbeelding over.

Log in om reacties te plaatsen

Galerij

 
Als het leven geleefd is... Is de dood nabij

We hebben 273 gasten en geen leden online

In Beeld