Breaking News

Ken jij ze ook: van die mensen die altijd alleen maar lopen te zeuren? Picture this: een zomerdag. De zon schijnt, er staat een lekker briesje, de temperatuur tikt tegen de 24 graden. Het is toevallig ook nog een vrije dag, je bent  - hier is het oppassen voor vijandige connotaties bij de lezer - in Amsterdam en je hoofddoek -of voor de mannen je sok- (ja, wat? Ik moest toch iets verzinnen, anders krijg ik daar weer gezeik over) zit verdacht goed op zijn plek. Kortom: zo’n dag uit duizenden. Het glas is niet eens halfvol, het is helemaal vol - meestal is mijn glas vol met ICE tea, dan weet je dat gewoon. En wat zegt een beroepszeikerd dan? ‘Ja, maar die zon is wel sterk hoor en, en, en, en, en….’ Of zoiets.

Ik wil dolgraag een column schrijven, het is mijn liefste wens en ik zal het echt proberen, maar ik heb de zaak niet helemaal in de hand. Noot van mijn alterego: Dit is waar. Deze column is onder invloed van slaap, koffie - wat ze niet eens lust - honing en een overvloed aan prikkels geschreven. Waar ik ook ga en wat ik ook doe, overal zijn prikkels. Ik heb het gevoel dat ik gek word.

Galerij

 
Als het leven geleefd is... Is de dood nabij

In Beeld